Marmara Denizi’nin ortasında sökün eden hırçın ve tuz kokulu sonbahar poyrazı, Büyükada’nın fayton seslerinden arınmış ıssız çam yollarını ve tarihi köşklerini döverken, adanın tepe eteklerindeki köklü anadolu lisesinden son ders zili coşkuyla ve gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Aylin, okul ceketinin üzerine giydiği kalın lacivert kabanın düğmelerini sıkıca kapatıp ağır YKS hazırlık kitaplarıyla dolu yıpranmış sırt çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının vapur iskelesi çevresindeki kafelerde oturup sıcak çay içme davetlerini içten bir tebessümle geri çeviren genç kız, adımlarını Madam Marta koyuna çok yakın, XIX. yüzyıldan kalma iki katlı kargir taş binada faaliyet gösteren uluslararası antika deniz ticareti paftaları ve Osmanlı liman kayıtları arşiv acentesine doğru hızlandırdı.
Aylin, sekiz ay önce babasını Büyükada rıhtım yenileme ve sahil koruma şantiyesinde yürütülen kazı çalışmaları sırasında devrilen bir vincin çelik halatının kopmasıyla meydana gelen iş kazasında kaybettikten sonra ailesinin tüm geçim yükünü tek başına sırtlanmıştı. Nizam mahallesindeki eski kiralık ahşap evin yüksek kirasını ödemek, kronik KOAH hastası annesinin buhar ve oksijen cihazı masraflarını karşılamak ve ilkokula giden küçük kız kardeşinin okul harçlıklarını tedarik edebilmek için her gün okul çıkışında adanın bu tarihi binasında akşam sekreteri ve kayıt görevlisi olarak çalışıyordu.
Acentenin içi; eskitme kâğıt kokuları, koruyucu kimyasal solüsyonlar, XVIII. yüzyıl Osmanlı deniz ticaret defterleri ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal ve yoğun bir mekândı. Aylin’in görevi; Londra, Lizbon ve Cenova merkezli denizcilik tarihi enstitülerinden gelen restorasyon paftalarının fiziki kontrolünü yapmak, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu yazışmalarını dosyalamak, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak optik tarama sertifikalarını zimmet defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce yüksek çözünürlüklü monitör karşısında kod doğrulaması yaparken gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev rulo pafta tüplerini ahşap raflara istiflerken omuzları ile sırtı ağır bir sancıyla ağrırdı.
Aylin’in en büyük hayali ise İstanbul Teknik Üniversitesi Gemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği Bölümü’nü kazanıp hidrodinamik ve modern deniz araçları tasarımı üzerine uzmanlaşmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Sayısal özet kartları, Fizik ve İleri Matematik föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki türev, integral ve analitik geometri sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.
O akşam, Deniz Müzesi restorasyon sergisi için Lizbon’daki Uluslararası Deniz Mirası Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Liman ve Seyir Paftaları Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir paftanın tespiti için Kadıköy sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Aylin’in omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Büyükada vapur iskelesine doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle adanın soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.